Logo stowarzyszenia turystyki wiejskiej Dolina Baryczy

Antonin

antoninMiejscowość wypoczynkowa położona wśród lasów, nad stawem Szperek, na skrzyżowaniu dróg krajowych 11 i 25, prowadzących do Poznania, Ostrowa Wlkp., Katowic i Wrocławia, stacja kolejowa na linii Poznań – Katowice. Do 1800 r. wieś nosiła nazwę Szperek. Po nabyciu osady przez księcia Antoniego Henryka Radziwiłła, namiestnika Wielkiego Księstwa Poznańskiego, właściciela ordynacji przygodzickiej, nazwana została jego imieniem – Antonin. Książę wzniósł nad stawem, w latach 1821-1826, drewniany pałac myśliwski według projektu Karla Friedricha Schinkla, jednego z najwybitniejszych ówczesnych architektów europejskich. Oryginalne jest szczególnie rozwiązanie wnętrza z trzykondygnacyjną salą z galeriami wspartą na kolumnie – kominie. Dziś pałac mieści hotel i restaurację.

antonin2Corocznie odbywają się tu koncerty wybitnych pianistów. Budowlę otacza park z licznymi pomnikowymi okazami dębów. Kilkadziesiąt pomnikowych dębów rośnie także w samej osadzie i okolicznych lasach. Dęby antonińskie stanowią największe zgrupowanie pomnikowych dębów w Wielkopolsce po dębach rogalińskich. Obok pałacu znajduje się siedziba nadleśnictwa Antonin, a przy nim, w dawnej „Ogrodówce”, izba edukacyjna. Stąd do stawu Wydymacz, leżącego w rezerwacie o tej samej nazwie (pow. 45,93 ha), prowadzi ścieżka przyrodnicza, licząca 2,5 m. W Antoninie znajduje się kaplica grobowa Radziwiłłów o cechach architektury bizantyjskiej, służąca obecnie za kościół. Wewnątrz zwracają uwagę kolumny o bogatej dekoracji rzeźbiarskiej. Po przeciwnej stronie stawu Szperek znajduje się ośrodek wypoczynkowy „Lido” z plażą, restauracją, domkami wczasowymi i kempingiem.

Cieszków

cieszkowWieś gminna przy trasie nr 15 Wrocław – Gniezno. Dawniej osada targowa i niewielkie miasto Freyhan (polskie Frejno), leżące na samej, północnej granicy Śląska, siedziba ordynacji. W latach 1745-70 była to własność Katarzyny Ludwiki z Sapiehów. Z założenia pałacu księżnej do dziś zachowała się jedynie oficyna, przebudowywana na hotel, oraz park z pawilonem ogrodowym. Fundacją Sapieżyny jest kościół dworski, dziś parafialny Wniebowzięcia NMP. Barokowa oś widokowa prowadzi ulicą Kościelną do rynku i znajdującego się po jego drugiej stronie neogotyckiego kościoła poewangelickiego, zbudowanego na miejscu pierwotnego.

cieszkow2Szlak zielony z rynku w kierunku Trzebicka pozwala dotrzeć do leżącej w lesie dawnej pałacowej piwnicy lodowej, czyli Chłodni. Jest to jedno z największych zimowisk nietoperzy w Polsce, a zarazem największe zimowisko mopka na Dolnym Śląsku (około 200 osobników). Obiekt jest zamykany, pod nadzorem Nadleśnictwa Milicz, proponowany jest do objęcia ochroną w ramach sieci ostoi Natura 2000. Po kolejnym kilometrze szlak doprowadza do Zwierzyńca, do okazałego dębu zwanego Bartkiem.

Milicz

miliczMiasto powiatowe liczące ok. 13 tys. mieszkańców, leżące przy drodze krajowej nr 15 z Wrocławia do Krotoszyna i przy linii kolejowej Oleśnica – Krotoszyn. Tutejszy gród, wzmiankowany po raz pierwszy w 1136 r., do 1358 był siedzibą kasztelanii należącej do biskupstwa wrocławskiego, w 1494 roku stał się natomiast siedzibą baronatu należącego do Kurzbachów, a od 1590 do Maltzanów. Zachowany jest do dziś średniowieczny układ miasta zbliżony do owalu, z rynkiem i ulicami zbiegającymi się przy dawnych bramach miejskich. W północno – wschodniej części średniowiecznego miasta znajduje się klasycystyczny Kościół Łaski, obecnie katolicki św. Andrzeja Boboli, zbudowany w 1821 roku, z oryginalnie rozwiązaną fasadą nawiązującą do wzoru Palladia, z zachowanymi gotyckimi murami prezbiterium poprzedniego kościoła z XV wieku. Obok kościoła znajduje się zespół budynków dawnej parafii ewangelickiej: dawny dom parafialny z ok. 1790 r. i dawna szkoła ewangelicka z 1857 r.

milicz2Na zachód od rynku, w parku, wznoszą się ruiny zamku książąt oleśnickich z XIV w., dawnej siedziby Kurzbachów i Maltzanów. Znajdujący się obok klasycystyczny pałac został zbudowany dla Joachima Karola von Maltzan w latach 1797-98 według projektu K. G. Geislera. Obecnie Zespół Szkół Przyrodniczych. W oficynie przylegającej do pałacu od wschodniej strony mieści się Izba Regionalna Doliny Baryczy. Sam park należy do pierwszych na Śląsku założeń w stylu angielskim. Rośnie w nim 80 gatunków drzew i krzewów. W bok od drogi prowadzącej do Wrocławia, 2,5 km od centrum, na skraju lasu, znajduje się Ośrodek Sportu i Rekreacji „Milicz – Karłów” z basenem kąpielowym. Nieopodal, na leśnej polanie, przy kamieniu św. Jadwigi, wznosi się, zbudowany w latach 1807-1809, kościół św. Anny. Jest to miejsce kultu religijnego sięgającego średniowiecza.

Odolanów

odolanowMiasto, siedziba urzędu gminy, leży w samym centrum powiatu ostrowskiego, w południowej Wielkopolsce, przy drodze krajowej Odolanów – Ostrów Wlkp. (nr 445) i Ostrzeszów – Krotoszyn (nr 444) oraz linii kolejowej Ostrów Wlkp. – Oleśnica stanowiącej odcinek trasy Warszawa – Wrocław. Zamieszkane przez ponad 5 tysięcy mieszkańców. Założone zostało w 1403 roku. W czasach rozbiorów Polski na ponad 100 lat miasto Odolanów znalazło się pod panowaniem pruskim. W roku 1793 władze zaborcze ustanowiły powiat odolanowski, który przetrwał do roku 1932. Obecnie Odolanów to centrum wydobycia i przetwórstwa gazu ziemnego z placówką Polskiej Akademii Nauk, zajmującą się niskimi temperaturami. Centrum miasta stanowi rynek z neogotyckim ratuszem, siedzibą urzędu gminy.

odolanow2Do narożnika rynku przylega kościół farny pod wezwaniem św. Marcina, wewnątrz którego znajduje się m.in. krzyż ludowy Pawła Brylińskiego. Przy Placu Kościuszki, na terenie przylegającym do nieistniejącego już zamku starostów, został wzniesiony na planie ośmioboku kościół ewangelicki. Obecnie służy jako miejsce wystaw i koncertów. Przy ul. 1 Maja rozciąga się park miejski, będący w trakcie rewitalizacji. Docelowo w parku powstanie park linowy oraz skatepark. Przy ulicy Kaliskiej znajduje się Park 600-lecia z 3- metrowym pomnikiem św. Marcina, patronem ziemi odolanowskiej. Przy drodze w kierunku do Sośni znajduje się Park Natury z Obserwatorium Astronomicznym, dostępnym dla wszystkich mieszkańców. Ciekawym zabytkiem jest drewniany kościół pod wezwaniem św. Barbary z 1874 roku, znajdujący się przy drodze wyjazdowej w kierunku Ostrowa Wlkp.

Przygodzice

przygodziceWieś gminna, licząca ponad 2,4 tys. mieszkańców, w powiecie ostrowskim, przy drodze nr 11 z Ostrzeszowa do Ostrowa Wielkopolskiego, stacja linii kolejowej Poznań – Katowice. Pierwsze wzmianki z 1403 roku, należała m.in. do Leszczyńskich, Przebendowskich i litewskiego rodu książąt Radziwiłłów, którzy ustanowili je najpierw siedzibą hrabstwa i następnie ordynacji. W centrum Dom Ludowy im. Marszałka Józefa Piłsudskiego z lat 1935-1936, obecnie siedziba Urzędu Gminy. Przy nim komin z gniazdem bocianów białych z kamerą internetową umożliwiającą obserwację online, cieszącą się wielkim zainteresowaniem na całym świecie (www.pwg.otop.org.pl).

przygodzice2Przed budynkiem urzędu pomnik poświęcony 64 mieszkańcom poległym w I wojnie światowej, powstaniu wielkopolskim, wojnie polsko-bolszewickiej i II wojnie światowej, obok granitowy głaz – pomnik 600-lecia Przygodzic. Nieopodal neobarokowy kościół NMP Nieustającej Pomocy z lat 1925-1930, obok niego dzwonnica i kapliczka z obrazem MB z Dzieciątkiem.

przygodzice3Na północ od urzędu dawne założenie dworskie z tzw. „dworem” Jana J. Przebendowskiego – obecnie siedziba zespołu szkół ponadgimnazjalnych i gimnazjum. W południowej bramie Chata Regionalna z ekspozycjami o historii gminy i zbiorami regionalnymi oraz Punkt Informacji. W centrum wsi przy skrzyżowaniu ul. Wrocławskiej z Kasztanową i posterunku policji odtworzony grób skrzynkowy z IV-II w. p.n.e. Przez miejscowość prowadzi pieszy szlak turystyczny na Stawy Przygodzickie.

przygodzice4Przez Przygodzice przepływa Barycz, która bierze początek na południowy wschód od miejscowości. Przy drodze nr 11 i stacji PKP zajazd „Górecznik” nad stawem o tej nazwie: restauracja i smażalnia ryb, minizoo i chata babci Czerwonego Kapturka. Od Przygodzic do Antonina rozciągają się Stawy Przygodzickie obejmujące 67 zbiorników wodnych. Obszar ten położony jest w granicach parku krajobrazowego „Dolina Baryczy”, jednocześnie Obszaru Specjalnej Ochrony Ptaków „Dolina Baryczy” o randze europejskiej, włączonego do sieci europejskiej „Natura 2000”.

Ruda Sułowska

Niewielka wieś otoczona stawami, leżąca w samym sercu rezerwatu ornitologicznego „Stawy Milickie”, 4 km na zachód od Sułowa, przy lokalnej drodze do Baranowic (węzeł szlaków rowerowych). Została założona w XVI wieku przy zakładzie hutniczym przetwarzającym rudę darniową wydobywaną w miejscu obecnych stawów, w granicach dawnej ordynacji sułowskiej.11850706_857999577610798_7421324237181127890_o

Dziś jest siedzibą Spółki Akcyjnej „Stawy Milickie” oraz należącego do niej Zakładu Rybackiego Ruda Sułowska. Od początku lat 90. działa przy nim komercyjne łowisko wędkarskie, prowadzona jest tu również całoroczna sprzedaż karpia. Od lipca tego roku zostało tu również otwarte Centrum Edukacyjno-Turystyczne NATURUM, w skład którego wchodzi: Hotel**** Naturum, Gospoda 8 Ryb oraz zaplecze rekreacyjno-edukacyjne (Muzeum Tradycji Rybackich – skansen i Dom Rybaka, ścieżka zmysłów, mini płuczka, zwierzyniec, zagroda z ptactwem domowym, plac zabaw), a także łowisko komercyjne, które zostało odrestaurowane i odświeżone. Ponadto można skorzystać z FotoSafari, czyli przejażdżki wozem konnym z przewodnikiem po terenie rezerwatu.11411752_846051355472287_1329077289341648743_o

Miejscowość nosi miano „bocianiej wioski”, gdyż znajduje się tu największe skupisko gniazd bociana białego na Śląsku, stale gniazduje tu 10-12 par. Nic dziwnego, gdyż przylegające do samej wsi stawy noszą nazwę Żabieńce, a przez maj i czerwiec rozlegają się z nich chóry żab wodnych. Do nich oraz leżących 1 km dalej stawów Trześniówki prowadzi oznakowana ścieżka przyrodnicza i szlaki rowerowe. Z szosy prowadzącej natomiast do Baranowic można podziwiać staw handlowy Grabówka Duża.

Sośnie

sosnieWieś gminna położona w powiecie ostrowskim między pasmem Wału Trzebnickiego na południu a Wysoczyzną Kaliską w części północnej, wzmiankowana w 1268 roku. Przez Sośnie przebiega wiele szlaków turystycznych prowadzących w głąb krainy Stawów Milickich. Nieopodal, w Mojej Woli znajduje się pałac myśliwski zbudowany w 1. połowie XIX w. dla księcia brunszwicko-oleśnickiego Wilhelma według projektu polskiego architekta inż. Karłowskiego. Pałac z nietypową elewacją, wyłożoną korą dębu korkowego pochodzącego z Portugalii, zaliczany jest do najcenniejszych obiektów architektury w regionie. W przeszłości pełnił wiele funkcji – obecnie nieczynny. W rozległym parku przypałacowym wiele pomnikowych drzew.

Sułów

sulowWieś letniskowa, do 1945 roku miasto, leżąca przy drodze wojewódzkiej 439 Milicz – Żmigród, przy jej skrzyżowaniu z drogą lokalną Trzebnica – Jutrosin. Od 1654 r. Sułów był siedzibą ordynacji mniejszej wydzielonej z baronatu milickiego. Zachował się typowy układ dla dawnego miasta pozbawionego fortyfikacji z rynkiem i czterema ulicami wychodzącymi z naroży oraz zabytkową zabudową małomiasteczkową. Najstarszy jest podcieniowy dom zwany polskim (Rynek 11), w którym w 1831 r. zatrzymał się Juliusz Słowacki. Wewnątrz mieści się Izba Regionalna z ekspozycją archeologiczną.

sulow2Przy wychodzącej z Rynku ul. Zamkowej wznosi się spichlerz z 1. połowy XVIII w., z muru pruskiego, a tuż za nim pierwszy na Śląsku w pełni barokowy pałac z ok. 1680 r. wraz z zabytkowym parkiem wzniesiony dla rodu Burghausów. Barokową oś widokową obecnej ulicy Dąbrowskiego zamyka barokowy kościół poewangelicki Matki Boskiej Częstochowskiej, wzniesiony z muru pruskiego na planie ośmioboku. Po przeciwnej stronie dawnego miasta, na końcu ul. Kościelnej, zbudowano barokowy kościół parafialny śś. Piotra i Pawła, również o konstrukcji szkieletowej. Wewnątrz, w ołtarzu bocznym, mieści się obraz Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej przeniesiony w 1945 r. przez przesiedleńców z Baru koło Lwowa. Obok kościoła zwraca uwagę drewniana dzwonnica oraz 360-letnie dęby – pomniki przyrody o obwodzie 606 cm (z kapliczką w dziupli), 608 cm i 574 cm. Pomnikiem przyrody jest także Szwedzka Górka, znajdująca się 1 km na wschód od rynku, przy drodze do Milicza. Miejsce bitwy z okresu wojny 30-letniej upamiętnia głaz narzutowy otoczony 120-letnimi sosnami. W latach 70. na zalesionych wyspach otoczonych ramionami Baryczy, 1 km na południe od rynku, w bok od drogi do Sułowa, zbudowano szereg ośrodków wypoczynkowych. Stanowią one dobre punkty wypadowe na grzybobranie w sąsiednie rozległe kompleksy leśne oraz na wędkowanie w Baryczy, Młynówce czy pobliskim łowisku komercyjnym. Przy południowym końcu Sułowa przy wyjeździe na Trzebnicę, za mostem na rzece Baryczy, zachował się budynek dworca kolei wąskotorowej, rozebranej w 1993 roku, prowadzącej dawniej z Sulmierzyc do Trzebnicy i Wrocławia.

Trzebnica

trzebnicaMiasto powiatowe położone we wschodniej części Wzgórz Trzebnickich, miejscowość turystyczna i pielgrzymkowa związana z kultem św. Jadwigi Śląskiej. W okolicach miasta na zboczach Winnej Góry znaleziono najstarsze na ziemiach polskich ślady człowieka pierwotnego sprzed około 500 000 lat (homo erectus). Pierwsza wzmianka o Trzebnicy pochodzi z 1138 r. W XII w. osada targowa, należąca do śląskiego możnowładcy Piotra Włostowica, od 2. połowy XII w. własność książęca, prawa miejskie otrzymała w 1250 r. W XIV w. miasto znalazło się pod zwierzchnictwem Czech, w połowie XVI w. – Habsburgów, od 1742 należało do Prus. Katastrofalne skutki w dziejach Trzebnicy przyniosły wojny śląskie (1740-1763) i przemarsze wojsk napoleońskich – zniszczenia, epidemie i rabunki zubożyły miasto. Znaczący rozwój gospodarczy miasta nastąpił w XIX w. – działały drukarnia, cegielnia, browar, postawiono nowy ratusz, szkołę ewangelicką i katolicką, bibliotekę, we wschodniej części miasta powstał kompleks uzdrowiskowy, w 1886 r. oddano do użytku połączenie kolejowe z Wrocławiem. W czasie działań wojennych 1945 r. zniszczeniu uległo prawie 45% zabudowy miasta. Lata powojenne to odbudowa miasta i powstanie nowych osiedli mieszkaniowych.

trzebnica2Dziś Trzebnica i jej okolice jest regionem głównie rolniczosadowniczym, działają firmy spożywcze, budowlane. Chlubą miasta jest szpital replantacji kończyn. Liczne zabytki architektury i sztuki, zabudowa uzdrowiskowa, a przede wszystkim dawne opactwo cysterek z bazyliką i klasztorem sprawiają, że Trzebnica jest celem wycieczek z kraju i zagranicy. Klasztor, pierwszy żeński na Śląsku, ufundowali książę Henryk Brodaty i jego małżonka, Jadwiga, kanonizowana w 1267 roku. Obecny budynek, dwupoziomowy z dwoma narożnymi pawilonami w ścianie frontowej, wzniesiony został w latach 1696-1726 na miejscu pierwotnego, znacznie mniejszego (z początku XIII w.). W 1. połowie XIII w. powstał romański kościół św. Bartłomieja i NMP, dziś sanktuarium św. Jadwigi Śląskiej. Z pierwotnej budowli zachowały się zręby murów, dwa portale (jeden z postacią króla Dawida grającego na lutni, drugi ze sceną adoracji NMP) oraz krypta św. Bartłomieja położona pod prezbiterium. Wnętrze bazyliki przebudowano na przełomie XVII i XVIII w. (barok i rokoko) i wzbogacono o dzieła takich wybitnych rzeźbiarzy i malarzy, jak F. Mangoldt, K. Benthum, M. Willmann. Pośrodku prezbiterium znajdują się grobowce księcia Henryka Brodatego i mistrza krzyżackiego Konrada von Feuchtwangena. Po obu stronach prezbiterium położone są kaplice: św. Jana z symbolicznym grobem św. Jadwigi pośrodku (w miejscu, gdzie złożono jej relikwie podczas budowy kaplicy św. Jadwigi) i św. Jadwigi, zbudowana w stylu czysto gotyckim (1268- 1269), z barokowym sarkofagiem Świętej, wykonanym z marmuru i alabastru.

Trzebicko

Kościół św. Macieja – powstanie datowane na 1672, wykonany z drewna, zabytek  wpisany w dniu 23.02.1959 do Rejestru Zabytków Województwa Dolnośląskiego pod numerem 498 . Stan bardzo dobry.
Kościół pod wezwaniem świętego Macieja w Trzebicku jest rzadkim już dzisiaj przykładem drewnianego budownictwa sakralnego. Wznosi się malowniczo na wzgórzu, a jego południowe ściany ocieniają okazałe dęby rosnące na otaczającym świątynię cmentarzu. Budowlę o konstrukcji zrębowej, krytą gontem, z trzech stron ujmują niskie podcienie czyli soboty. Legenda wiąże początki kościoła z misjonarska działalnością świętego Wojciecha, który miał się tu zatrzymać w drodze do Prus . Za rok powstania budowli przyjmuje się  jednak datę 1672, choć z pewnością powstała ona na miejscu istniejącej wcześniej świątyni.W jednonawowym wnętrzu wyróżnia się manierystyczna ambona oraz wczesnobarokowy ołtarz główny z 1678 r., w którym umieszczono obraz z wyobrażeniem świętej Rodziny. Na uwagę zasługuje też epitafium Melchiora i Urszuli von Gafron prezentujące liczne przedstawienia herbów. Najstarszym elementem wyposażenia kościoła jest spiżowy dzwon , umieszczony na wieży kościoła, z której roztacza się wspaniały widok na Dolinę Baryczy.

Twardogóra

twardogoraMiasto, siedziba urzędu gminy, liczące około 7 tys. mieszkańców, ośrodek rzemiosła i przemysłu meblarskiego. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 448 z Milicza do Sycowa, przy linii kolejowej Oleśnica – Ostrów Wielkopolski, na skraju Wzgórz Twardogórskich. Jako miasto Festenberg zostało lokowane w 1293 r. Przez wieki należało do książąt oleśnickich. W 1744 r. miasto zostało włączone do ordynacji mniejszej Reichenbachów z Goszcza. W dolnej części miasta, przy skrzyżowaniu z drogą prowadzącą do Dobroszyc i Wrocławia, okazała brama prowadzi do barokowego pałacu księżnej Eleonory Charlotty. Budowla została wzniesiona w miejscu dawnego założenia obronnego w widłach dwóch dolinek, ponad wsią Stara Twardogóra. Dziś mieści się tu Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych. Tuż obok, przy ulicy Wielkopolskiej, wznosi się zbudowany z muru pruskiego kościół ewangelicki Świętej Trójcy, zwany „Dolnym” lub „Polskim” z racji tego, że do końca XIX wieku nabożeństwa w nim odprawiano w języku polskim. Kościół został wyremontowany w latach 2008-2009 i jest obecnie miejscem kameralnych wydarzeń kulturalnych. W jego sąsiedztwie utworzona została ścieżka spacerowo-rekreacyjna wzdłuż Skorynii, przy której ulokowany został odnowiony barokowy posąg Herkulesa, pochodzący pierwotnie z oranżerii pałacu w Goszczu.

twardogora2Wychodząca sprzed pałacu ulica Ratuszowa wyznacza barokową oś miasta, do której wciągnięto średniowieczny Dolny Rynek z budynkiem ratusza, obecnie urzędu miasta i gminy. Zamyka ją kościół na tzw. Górnym Rynku (Plac Piastów), wytyczonym przez księżnę Eleonorę. Pierwotny barokowy kościół ewangelicki zbudowany przez księżną spłonął, obecnie w jego miejscu wznosi się neogotycka budowla z lat 1874-75 Sanktuarium Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych. Wewnątrz, w ołtarzu, została umieszczona cudowna figura wyrzeźbiona przez Jana Szczerkowskiego w latach 30. XX wieku dla ołtarza kościoła we Lwowie, przywieziona do Twardogóry w 1945 r. i ukoronowana papieskimi koronami w 1995 r. Stojący obok, znacznie mniejszy, neogotycki kościół Wniebowstąpienia Pańskiego zbudowano w latach 1867-69 dla stanowiącej wówczas mniejszość katolickiej ludności miasta. Prowadzący stąd na południe, obok stacji kolejowej, pieszy szlak niebieski pozwala po 1,5 km dojść do rezerwatu „Torfowisko koło Grabowna”, wokół którego została wytyczona i oznakowana tablicami ścieżka przyrodnicza.

Wieża widokowa w Grabownicy

Szczególnie ciekawa jest widokowa „Wieża ptaków niebieskich”, poświęcona św. Franciszkowi, patronowi ekologów i zwierząt. Znajduje się na wschodnim skraju wsi Grabownica, nad stawem o tej samej nazwie, 200 m od szosy prowadzącej do Czatkowic. Dojście do wieży prowadzi od zakrętu przy moście i jazie na rzece Prądni. Z wieży rozpościera się szeroka panorama największego stawu gminy Milicz. Przez cały rok można tu obserwować łyski, łabędzie, mewy i rybitwy, różne gatunki kaczek, perkozów, czaple siwe i kormorany. Duże stada kaczek i łabędzi gromadzą się na stawie na pierzowiska. Podczas przelotów ptaków zatrzymują się tu wielkie stada gęsi, które co dzień przylatują się paść na pobliskie pola i powracają na staw na noc. Na stawie gromadzą się również przed odlotami duże stada żurawi. W okresie odłowów, gdy staw jest opuszczany z wody (wrzesień lub październik) można na jego błotnistym dnie obserwować żerujące ptaki siewkowate. Wówczas też najłatwiej o obserwację orłów bielików, których można wówczas zobaczyć jednocześnie nawet kilkanaście sztuk.

facebook